Οι αστικοί μύθοι αποτελούν ιστορίες, συνήθως φανταστικών γεγονότων που διαδίδονται μαζικά.

Ωστόσο, δεν είναι απαραιτήτως δημιουργήματα της φαντασίας και αρκετοί θρύλοι στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα.

Κάποιοι αστικοί μύθοι έχουν καταφέρει να επιβιώσουν για αρκετά χρόνια με μικρές παραλλαγές.

“....Έλα πάρε με
μες στο βυθό σου να βρεθώ
ν' αγαπηθώ να λυτρωθώ
Έλα πάρε με
στα γαλανά σου τα νερά
δώσε στα όνειρα φτερά....

“...Να φοβάσαι τους προφήτες κι αυτούς που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για την αλήθεια, επειδή κατά κανόνα κάνουν και άλλους να πεθάνουν μαζί τους, μερικές φορές πριν από αυτούς και καμιά φορά αντί για αυτούς...” - Ουμπέρτο Έκο

“...Θα 'θελα τόσο πολύ να σ' εντυπωσιάσω.
Η μοναδική μας νύχτα ήταν ξαφνική και σύντομη σαν μια μπόρα. Ούτε που πρόλαβα ν΄ αρχίσω, ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου ιδιότητα: είμαι συλλέκτης. Μαζεύω το πιο σκληρό κι άγριο πράγμα του κόσμου...στιγμές.

Όταν έχω αυτό τον ξαφνικό πόθο να πετάξω και δεν έχω που να πετάξω...κρύβομαι στη συλλογή μου, γεμάτη καφέδες, μποξέρ, χορευτές...τυχαία αγγίγματα, βρισιές, τρυφερούς παρανόμους, στοές, συναντήσεις, κραυγές...σιωπές, χωρισμούς, λόγια, λόγια λόγια...

Έτσι κι αλλιώς τα πράγματα θα κυλήσουν όπως θέλουν αυτά. Η ζωή ξέρει κι εγώ την εμπιστεύομαι....” - Μονόλογος αρχής

Τώρα που το σκέφτομαι, πιστεύω ότι το “Κι” στον τίτλο πάντα μου έδινε την αίσθηση ότι κάτι τελευταία στιγμή δεν θέλει να μας πει ο στιχουργός.
Σαν αυτό το “Κι” να ήταν η συνέχεια μιας πρότασης που τελευταία στιγμή αποφάσιζε να την αποσιωπήσει.
Ας αφήσουμε όμως αυτά που ψυχανεμίζομαι στην άκρη και ας επικεντρωθούμε σε αυτά που λέει ο στίχος.

Ξεκίνησα να γράφω το “Ρεφρέν” πριν ενάμιση χρόνο περίπου. Για αρκετό διάστημα έγραφα πολύ λίγο και χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Μετά από αρκετούς μήνες και ύστερα από ένα ταξίδι και μια συζήτηση που είχα, αποφάσισα να το δω λίγο πιο ζεστά.

Facebook