“...Θα 'θελα τόσο πολύ να σ' εντυπωσιάσω.
Η μοναδική μας νύχτα ήταν ξαφνική και σύντομη σαν μια μπόρα. Ούτε που πρόλαβα ν΄ αρχίσω, ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου ιδιότητα: είμαι συλλέκτης. Μαζεύω το πιο σκληρό κι άγριο πράγμα του κόσμου...στιγμές.

Όταν έχω αυτό τον ξαφνικό πόθο να πετάξω και δεν έχω που να πετάξω...κρύβομαι στη συλλογή μου, γεμάτη καφέδες, μποξέρ, χορευτές...τυχαία αγγίγματα, βρισιές, τρυφερούς παρανόμους, στοές, συναντήσεις, κραυγές...σιωπές, χωρισμούς, λόγια, λόγια λόγια...

Έτσι κι αλλιώς τα πράγματα θα κυλήσουν όπως θέλουν αυτά. Η ζωή ξέρει κι εγώ την εμπιστεύομαι....” - Μονόλογος αρχής

Τώρα που το σκέφτομαι, πιστεύω ότι το “Κι” στον τίτλο πάντα μου έδινε την αίσθηση ότι κάτι τελευταία στιγμή δεν θέλει να μας πει ο στιχουργός.
Σαν αυτό το “Κι” να ήταν η συνέχεια μιας πρότασης που τελευταία στιγμή αποφάσιζε να την αποσιωπήσει.
Ας αφήσουμε όμως αυτά που ψυχανεμίζομαι στην άκρη και ας επικεντρωθούμε σε αυτά που λέει ο στίχος.

Ξεκίνησα να γράφω το “Ρεφρέν” πριν ενάμιση χρόνο περίπου. Για αρκετό διάστημα έγραφα πολύ λίγο και χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Μετά από αρκετούς μήνες και ύστερα από ένα ταξίδι και μια συζήτηση που είχα, αποφάσισα να το δω λίγο πιο ζεστά.

Η Γαλλική σημαία αποτελείται από τρεις κάθετες λωρίδες, χρώματος μπλε, άσπρου και κόκκινου.

Το μπλε χρώμα συμβολίζει την ελευθερία, το λευκό την ισότητα και το κόκκινο την αδελφοσύνη, που ήταν και τα ιδανικά της Γαλλικής Επανάστασης.

Η Γαλλική σημαία πήρε την σημερινή της μορφή από την Γαλλική Επανάσταση, το άσπρο ήταν το χρώμα του βασιλιά, το μπλε και κόκκινο το χρώμα της πόλης του Παρισιού

- Ο έρωτας ή In Bed: The Kiss
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/photos/a.1586173905024439.1073741827.1586170485024781/1588177748157388/?type=3

- Το Moulin Rouge, ο Toulouse-Lautrec και πως μαζί δημιούργησαν την φήμη που μέχρι σήμερα οδηγεί τους καλλιτέχνες στην Μονμάρτη
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/1595281880780308:0

- Ο Pablo Picasso, ο Woody Allen, ένας πίνακας, μια ταινία και ένα διήγημα
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/1590703421238154:0

Η ταινία τελειώνει με την πρωταγωνίστρια να μπαίνει στο μουσείο του Λούβρου και να στέκεται μπροστά στο πίνακα του Εντουάρ Μανέ “Η αυτοκτονία”.

Εκεί θα βρει να κάθεται ήδη ένας άγνωστος της νεαρός και να περιεργάζεται τον πίνακα.
Θα ακολουθήσει ο παρακάτω διάλογος:

- Σας αρέσει και σας αυτός ο πίνακας;
- Ναι. Με κάνει να θέλω να ζήσω.

Facebook