Η ψηφιακή επιπολαιότητα ενός ρεφρέν

“...Πως συνδέονται δύο φαινομενικά ασύνδετα μυθιστορήματα...”

***Η Ψηφιακή επιπολαιότητα του έρωτα

- Η ψηφιακή επιπολαιότητα του έρωτα είναι ένα πολυμεσικό μυθιστόρημα, που «εισβάλλει» με έναν ιδιαίτερο τρόπο σε ταινίες, σε τραγούδια και σε άλλα μυθιστορήματα.

Η Άννα, η σερβιτόρα μου, σερβίρει μυθιστορηματικούς ήρωες του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, του Μίλαν Κούντερα και του Τομ Ρόμπινς.

Όλοι οι ήρωες βλέπουν ταινίες, ακούνε μουσική και “σερφάρουν” στο ίντερνετ. Οι πληροφορίες που μας δίνουν δεν είναι πάντα οι αληθινές, αλλά αυτές που πιστεύουν ως πραγματικές, μιας και σπάνια μπαίνουν στον κόπο της επαλήθευσης.

- Η ψηφιακή επιπολαιότητα του έρωτα είναι ένα μυθιστόρημα που ψηλαφίζει την ερωτική σύγχυση στην εποχή του ίντερνετ.

Σήμερα η ταχύτητα της εποχής, αλλά και η αύξηση του μέσου όρου ζωής του ανθρώπου έχουν αλλάξει τον τρόπο που βιώνουμε τον έρωτα.

"...Σήμερα ο χρόνος τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, σχετικά με τον ρυθμό με τον οποίο κυλούσε παλιότερα. Εξαιτίας των τεχνολογικών καινοτομιών που γεννήθηκαν στα τέλη του 20ου αιώνα, και κυρίως χάρη στο ίντερνετ, αποκτήσαμε πρόσβαση σε πληροφορίες και εφαρμογές γρήγορα, πληρώνοντας ταυτόχρονα το κόστος της επιτάχυνσης όλων των διαδικασιών. Μια επιτάχυνση που σκεπάζει με λήθη τα πάντα. Χάθηκε η βραδύτητα! Χάθηκε ο ρυθμός της απόλαυσης και της μνήμης! Τρέχουμε, τρέχουμε, τρέχουμε! Συλλέγουμε εμπειρίες, μνήμες, τους ανθρώπους τους ταξινομούμε σε κάποιο ψηφιακό άλμπουμ, κάνουμε κάποιο σχόλιο στο facebook και μετά τα προσπερνά η ζωή μας, που τρέχει με αυτόν τον ιλιγγιώδη ρυθμό..."

"...ζούμε αυτά που κάποιος παλιότερα απορροφούσε σε μια δεκαετία, μέσα σε έναν μήνα! Έχει χαθεί η πεποίθηση του αιώνιου έρωτα, επειδή η αιωνιότητα εμπεριέχει άπειρα δεδομένα... Τόσα δεδομένα, που η ζωή ενός ανθρώπου μοιάζει ασήμαντη... Πιο σωστά... Μετά βίας γίνεται διακριτή!"

***Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά

Το μυθιστόρημα “Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά” είναι μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε μια τραγουδίστρια και έναν άνθρωπο της τεχνολογίας.

Μαζί θα ταξιδέψουν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και μέσα από τον έρωτά τους εκείνος θα ανακαλύψει τον κόσμο της νύχτας και των μπουζουκιών.

Το βιβλίο περιγράφει έναν έρωτα ανάμεσα σε δύο φαινομενικά αταίριαστους ανθρώπους και παρακολουθεί μέσα σε μια διάρκεια σχεδόν 10 χρόνων την πορεία της ζωής τους και πως το τέλος του έρωτα μπορεί να είναι το ξεκίνημα μιας άδολης αγάπης.

Παράλληλα με την ερωτική αφήγηση ξεδιπλώνεται μεγάλο μέρος της ιστορίας των νυχτερινών μαγαζιών και ανθρώπων που την σημάδεψαν με τον δικό τους τρόπο.

Αφηγήσεις και Αστικοί Μύθοι για τον Ωνάση, τον Κουγιουμτζή, τον Χιώτη, αλλά και η ιστορία των μπουζουκιών από το σπάσιμο των πιάτων ως σήμερα είναι μόνο μερικές από τις ιστορίες που εκτυλίσσονται παράλληλα με την ερωτική ιστορία.

Ως συγγραφέας προσπαθώ να κρατήσω μια αντικειμενική ματιά ανθρώπου που, μέσα από τον έρωτα που έζησα, αγάπησα και αυτούς τους χώρους, χωρίς κριτική διάθεση αλλά και χωρίς πρόθεση να τους ωραιοποιήσω.

“...Αγάπα την, αγάπα την, αγάπα την! Αν σε προτιμά, αγάπα την. Αν σε πληγώνει, αγάπα την. Αν σου κάνει την καρδιά κομμάτια - και καθώς μεγαλώνει και είναι πιο δυνατή, ο πόνος θα είναι πιο βαθύς - αγάπα την, αγάπα την, αγάπα την! ...”

*** Η ψηφιακή επιπολαιότητα ενός ρεφρέν

Πως συνδέονται δύο φαινομενικά ασύνδετα μυθιστορήματα.

Καταρχήν τόσο η “Ψηφιακή” όσο και το “Ρεφρέν” έχουν γραφτεί με τον ίδιο τρόπο, αυτόν που έχω χαρακτηρίσει ως multitasking μυθιστόρημα. Μια διαφορά μόνο υπάρχει εδώ. Στο “Ρεφρέν” χρησιμοποίησα πολλές “παρεμβολές” από το χώρο των μπουζουκιών, ενώ στην “Ψηφιακή” οι παρεμβολές δεν είχαν συγκεκριμένη θεματική ενότητα.

Ένα άλλο στοιχείο που δίνει μια αίσθηση συγγένειας, είναι ότι όλες οι σκηνές του “Ρεφρέν”, που διαδραματίζονται σε κάποιο καφέ, έχουν ως σερβιτόρα την Άννα από την “Ψηφιακή”, η οποία σε παράλληλη δράση εξυπηρετεί τόσο τους ήρωες του “Ρεφρέν” όσο και της “Ψηφιακής”.

Κάποιος που έχει διαβάσει και τα δύο βιβλία θα το αντιληφθεί σχετικά εύκολα αυτό, όμως ακόμα και αυτός που δεν έχει διαβάσει την “Ψηφιακή” και θα ξεκινήσει από το “Ρεφρέν” δεν θα έχει κενά στην ιστορία και δεν θα αντιληφθεί κάτι παράταιρο.

Η επόμενη σύνδεση είναι κάπως πιο δύσκολη στη σύλληψη.

Στην “Ψηφιακή επιπολαιότητα” οι ήρωές μου ερωτεύονται με τον ίδιο τρόπο που αντιλαμβάνονταν τον έρωτα και οι προηγούμενες γενιές.

Και για τους ήρωες της “Ψηφιακής” υπάρχει ο έρωτας που αξίζει να κάνεις οποιαδήποτε τρέλα για αυτόν (Ο Δον Κιχώτης χαμογελά πάνω στην πανοπλία του έτοιμος να αντιμετωπίσει ανεμόμυλους για χάρη του έρωτά του) και η αστοχία του μπορεί να σε οδηγήσει μέχρι και τον θάνατο (Η Ιουλιέτα δεν διστάζει να πιει το δηλητήριο, αφού η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς τον Ρωμαίο).

Επίσης, ως αξία ο “αιώνιος αυτός έρωτας”, που σε οδηγεί είτε στην τρέλα είτε στον θάνατο, είναι στην υψηλότερη θέση όλων των εποχών.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθημερινά στήνουν μια γιορτή του έρωτα, στην οποία αυτός που δεν συμμετέχει σε αυτήν αισθάνεται απρόσκλητος επισκέπτης σε ένα φαντασμαγορικό πάρτι, που το παρακολουθεί αμέτοχος από μια κλειδαρότρυπα.

Κάπου εδώ ξεκινά το παράδοξο του έρωτα της εποχής των Social Media. Οι ήρωές μου δεν ξέρουν να διαχειριστούν το τέλος του έρωτα που το βιώνουν σχετικά γρήγορα, ενώ όλοι στην γιορτή τον παρουσιάζουν ως αιώνιο.

Στέκουν με αμηχανία στο τέλος του έρωτα, δεν έχουν κάποιο εγχειρίδιο, κάποιον οδηγό να το εξηγήσουν και δεν ξέρουν αν φταίνε οι ίδιοι ή αν κάτι πήγε στραβά...

Η ψηφιακή τελειώνει και αυτή το ίδιο απότομα, όπως και ο έρωτας, και είναι εξίσου σύντομη, όπως και αυτός σήμερα.

Κρατά μόνο όσο μια ταινία, δεν δίνει κάποια λύση και μένει στην καταγραφή, στην ψηφιακή μας εποχή, της διαδρομής από τον αιώνιο έρωτα στον στιγμιαίο.

Το “Ρεφρέν” αφηγείται και αυτό μια τέτοια ερωτική ιστορία, όμως δεν μένει σε μια απλή καταγραφή της κατάστασης.

Και οι ήρωες του “Ρεφρέν” βιώνουν το τέλος του έρωτα, όμως σε μια υπέρβαση που κάνουν τον μετουσιώνουν σε αγάπη.

«Είναι η αποστολή του έρωτα να πεθάνει και να παραχωρήσει τη θέση του στην αγάπη», γράφω κάπου μέσα στο “Ρεφρέν”.

Μόλις 50 χρόνια πριν δεν ήταν αυτή η αποστολή του...

“Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας” του Μάρκες κρατάει για πάντα, ο έρωτας στα χρόνια των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης όχι πια.

Το “Ρεφρέν” ακολουθεί την διαδρομή που ξεκίνησε με την Ψηφιακή, της μετατροπής του αιώνιου έρωτα σε στιγμιαίο σήμερα και τον μετουσιώνει σε αγάπη.

“...Γιατί νομίζεις λένε ότι οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο;
Γιατί αν μπορεί να υπάρξει άδολη αγάπη, είναι αυτή που θα συναντήσεις στο τέλος του έρωτα. Αν μπορέσουμε να τον μεταβάλλουμε σε αγάπη, έχει εκπληρώσει την αποστολή του!...”

------------------------------------------------------------
- Multitasking μυθιστόρημα
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/1597687343873095:0
------------------------------------------------------------
Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά - Γιώργος Περισανίδης

# Αγορά Βιβλίου: http://digilove.eu/index.php/buy-book

# Ειδική προσφορά για τους φίλους της σελίδας:
Αγοράστε και τα δύο βιβλία ("Και στο ρεφρέν θα μπω ξανά" και "Η ψηφιακή επιπολαιότητα του έρωτα") στην προνομιακή τιμή των 18 ευρώ με δωρεάν τα έξοδα αποστολής σε όλη την Ελλάδα!

Αγορά Βιβλίων: http://digilove.eu/index.php/buy-book

# Περισσότερες Πληροφορίες: http://www.digilove.eu
---------------------------------------------------------------------
Πίνακας Περιεχομένου
https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/1617295365245626
----------------------------------------------------------------------
Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε, μπορείτε να πατήσετε like στη σελίδα μου: https://www.facebook.com/bookrefrenagain/
όπου μπορείτε να βρείτε και άλλα κείμενά μου και η οποία ανανεώνεται καθημερινά!
----------------------------------------------------------------------

Facebook