Ένας δεκαπεντάχρονος μπαίνει σε μια πολυκατοικία και ανεβαίνει στο διαμέρισμα του πρώτου ορόφου. Εκεί συναντάει ανθρώπους ηλικίας κοντά στα πενήντα να ανταλλάσσουν μια “καλημέρα”, λουλούδια και γλυκά. Παρατηρεί για λίγο το διαμέρισμα και αφού κάθεται αρκετά για να σιγουρευτεί ότι δεν συμβαίνει κάτι άλλο, βαριέται και φεύγει.

Στο Μαύρο Γάτο που ο Βαν Γκογκ συνήθιζε να συναντάει άλλους ζωγράφους όπως τον Ντεγκά, τον Πισαρό, τον Γκωγκέν και τον Λωτρέκ πολλές φορές μιλούσαν για την δημιουργία ενός καλλιτεχνικού χωριού, στα πρότυπα κάποιων που υπήρχαν ήδη στην Ιαπωνία. Ένα χωριό όπου θα μαζεύονταν καλλιτέχνες και θα ζούσαν απομονωμένοι από όλα ανταλλάσσοντας ιδέες και δημιουργώντας έργα τέχνης.

“...Μερικά πράγματα δεν μπορεί κανένας να τα κρίνει, αν δεν τα έχει δοκιμάσει μόνος του...”

Ο αστικός μύθος κάνει λόγο ότι ο μεγάλος λογοτεχνικός του αντίπαλος, Λέων Τολστόι, ξέσπασε σε δάκρυα όταν έμαθε για τον θάνατο του Ντοστογιέφσκι. Για τον Τολστόι έχει αναφερθεί επίσης ότι, όταν βρέθηκε νεκρός στον σιδηροδρομικό σταθμό Αστάποβο της Ρωσίας, είχε μαζί του ένα αντίτυπο των Αδερφών Καραμαζόφ.

“...Δεν χάσαμε το παιχνίδι. Απλώς δεν είχαμε άλλο χρόνο...” - Vince Lombardi (Προπονητής ράγκμπυ)

Το “παζλ” είναι ένα μυθιστόρημα που μέσα από 7 διηγήματα ψηλαφίζει 7 διαφορετικά στάδια του έρωτα.

“...Ο χρόνος είναι η κατεξοχήν παραληρηματική και σουρεαλιστική διάσταση...” - Σαλβαντόρ Νταλί

Το κείμενό μου με εικόνα και ήχο στο Youtube:



Όλο το κείμενό μου στο Facebook: 

https://www.facebook.com/bookrefrenagain/posts/1646804242294738:0

"...Το καλοκαίρι του 1895 ο Λωτρέκ αποφάσισε μαζί με τον φίλο του και φωτογράφο Μωρίς Γκιμπέρ να κάνουν ένα ταξίδι από τη Χάβρη στο Μπορντό. Για τον Τουλούζ φάνταζε σαν μια ιδανική ευκαιρία να ξεφύγει λίγο από το Παρίσι και τον κόσμο που συναναστρεφόταν στον λόφο της Μονμάρτης..."

Αφήγηση: Ντίνος Ποντικόπουλος
Κείμενο και συρραφή εικόνων: Γιώργος Περισανίδης

Το κείμενό μου με εικόνα και ήχο:


Σελίδα 1 από 14

Facebook